منو

بازی‌ درمانی چیست و چه انواع و روش هایی دارد؟

بازی درمانی در مجموعه رسش بصورت جرفه ای انجام می شود.

 چرا بازی کردن برای کودکان ضروری است؟

بازی کردن از موارد ضروری هر کودک به شمار می رود. تمام کودکان در سنین مختلف بازی های متنوعی را یاد گرفته و انجام می دهند. از بازی می توان به عنوان یک ابزار قدرتمند برای یادگیری و تکامل کودک استفاده کرد. بازی درمانی نیز با این هدف برای کودکان دارای اختلالات مختلف انجام می شود.

بازی ابزاری است که کودک از طریق آن احساسات خود را بیان می کند و در مورد افکار خود شروع به صحبت می کند. کودکان در طول بازی احساسات خود نظیر شادی، عصبانیت، غم و ترس را بیان می کنند. کودکان با انجام بازی در سنین مختلف، راهکارهایی برای حل مشکلات خودشان یاد می گیرند. یادگیری مهارت ها و راه حل های جدید موجب افزایش اعتماد به نفس و استقلال کودک می شود. بازی عامل مهمی در رشد کودک است و به اندازه تغذیه سالم اهمیت دارد. با استفاده از بازی، رشد توانایی ها، مهارت های جدید، خلاقیت ها و تفکرات کودک رشد می کند.

کودکان انرژی زیادی دارند و آن را در طول بازی به وسیله برآورده سازی نیازهای حسی حرکتی خود تخلیه می کنند. تخلیه انرژی کودک باعث آرامش او می شود. در صورتی که این انرژی تخلیه نشود ممکن است خطراتی نظیر افسردگی، اضطراب و پرتحرکی کودک را تهدید کند.

کودکان در طول بازی افکار و رفتارهای خود را بخوبی نشان می دهند. مثلا برخی از کودکان نقش رئیس و یا مدیر مدرسه را بازی می کنند. این نقش ها نشان دهنده رفتار قدرت طلبی کودک است. یا هنگامی که کودک در طول بازی اسباب بازی های خود را بشکند و یا عروسک خود را بزند و یا با استفاده از چاقو آثاری روی میز، دیوار و حتی اسباب بازی های خود بگذارد، این رفتارها نشانه رفتار پرخاشگری در کودک است.

بازی درمانی چیست؟

بازی درمانی یکی از روش های درمان مشکلات کودکان است و به آن ها در زمینه احساس مشکلات و چالش های خود کمک می کند. هدف این است که کودک خصوصیات روانی خود را شناسایی کند. بازی درمانی اجازه بروز و نمایش احساسات آزار دهنده و چالش ها و مشکلات کودک را می دهد.

بازی به کودکان دارای اختلالات توجه و بیش فعال و یا کودکانی که مورد آزار جنسی و تنبیهات بدنی قرار گرفته اند کمک می کند تا آرامش خود را به دست آورند. متخصص بازی درمانی برای این کودکان موقعیت های مناسب برای دور ریختن ترس ها و احساسات تنشی خود فراهم می کند.

بعضی از کودکان هنگام بازی درمانی احساساتی نظیر ترس، تنفر، ناامنی و تنهایی را به شدت بروز می دهند که تعجب درمانگر را برمی انگیزد. این احساسات موجب انحراف شخصیت و محرومیت کودک می شود.

درمانگر در حین بازی درمانی رفتارها و گفتار کودک را مورد بررسی قرار می دهد. این رفتارها معمولا هنگام بازی با وسایل بروز می کند. پس از ارزیابی و تفسیر رفتارهای کودک بهترین راه حل برای مشکلات او انتخاب می شود.

در صورتی که کودک در برابر بازی کردن مقاومت نشان دهد درمانگر او را تشویق می کند. اگر کودک بازی نکند و سکوت کند، درمانگر شروع به بازی با وسایل می کند و آرام آرام از کودک دعوت به بازی می کند.

کودک برای تمام کارهایی که در طول درمان و بازی انجام می دهد دلایل خود را دارد. کاردرمانگر باید در این زمینه آگاه باشد که موارد زیادی برای کودک مهم است و آن ها را بیان نمی کند.

بازی در درمان کودکان ابزاری ارتباطی به شمار می رود و به کار گرفته می شود. هنگامی که کودک بازی می کند، امکان بررسی مهارت ها و توانایی ها و درک او در موارد مختلف نظیر برقراری ارتباط، درک از خود و درک از مردم وجود دارد. کاردرمانگر با استفاده از بررسی رفتارها، حرکات، ابراز احساسات، نظرات و نحوه ابراز وجود کودک در بازی می تواند به مشکلات و مسائل مهم و همچنین دید او از محیط اطراف پی ببرد.

درمانگر خوب چه ویژگی هایی دارد؟

کودک در حین بازی درمانی باید به کاردرمانگر اعتماد کند و کاملا حس کند که افکار، رفتارها و احساساتش مورد توجه اوست. برای موفقیت در زمینه بازی درمانی، کاردرمانگر باید برای کودک قابل اعتماد باشد و به او احترام بگذارد. تنها در این شرایط است که کودک بازی با درمانگر را می پذیرد و رفتارهایش را بروز می دهد.

متخصص بازی درمانی باید در حین درمان نکاتی را رعایت کند. درمانگر برای اینکه نتیجه بگیرد باید ارتباط مناسبی با کودک برقرار کند، صبر داشته باشد و کودک را آزاد بگذارد، هیچگاه کودک را به دلیل اشتباهات و خطاهایش سرزنش نکند و به گفتار، احساسات و رفتارهای کودک توجه کامل داشته باشد.

درمانگر باید اسباب بازی ها و وسایل مناسب را بسته به سن، موقعیت و مشکلات کودک به درستی انتخاب کند. همچنین باید اطلاعات زیادی در زمینه مشکلات مختلف نظیر اوتیسم، وسواس و غیره داشته باشد و توانایی بالایی در شناسایی این موارد داشته باشد. اگر اختلالات کودک بخوبی تشخیص داده شود روند درمان نتیجه بهتری نشان می دهد و از عواقب این مشکلات که در آینده کودک را تهدید می کند، جلوگیری می شود.

انواع بازی درمانی شامل چه مواردی است؟

بطور کلی، بازی درمانی به دو نوع فعال و غیرفعال تقسیم می شود. در ادامه هر کدام از این موارد را بررسی می کنیم.

بازی درمانی فعال (Active play therapy)

در روش بازی درمانی فعال اسباب بازی های محدودی در اختیار کودک قرار می گیرد و درمانگر همزمان با بازی، کودک را در شرایط مدنظر خود قرار می دهد و او را به یک سناریو خاص هدایت می کند.هدف از این کار این است که رفتارها و واکنش های کودک نسبت به عملکرد درمانگر مورد بررسی قرار گیرد.

به عنوان مثال در مواردی که کودک نسبت به خواهر یا برادر تازه متولد شده دچار مشکلاتی است، درمانگر به بازی با نوزاد خیالی خود می پردازد. عکس العمل ها و رفتارهای کودک در این مورد بررسی می شود. کاردرمانگر با استفاده از محبت بیشتر به نوزاد خیالی، حس حسادت کودک را برمی انگیزد. ممکن است درمانگر در مراحل مختلف بازی نوزاد را در اولویت اول قرار دهد و واکنش ها و حرکات کودک نسبت به نوزاد را مورد بررسی قرار دهد.

بازی درمانی غیرفعال (Stimulus situation)

بازی درمانی غیرفعال روشی است که درمانگر هیچ سناریو و موقعیت خاصی را مشخص نمی کند. در این روش کاردرمانگر خود را در اختیار کودک قرار می دهد. کودک سناریوی بازی را مشخص می کند و درمانگر در جهت مورد نظر کودک با او همراه می شود. در این روش کودک تخیلات خود را عملی می کند. کودک نقش فعالی در سناریو بازی درمانی غیرفعال دارد. در این روش کودک احساس می کند که مفید است و این حس را از کاردرمانگر و براساس حرکات و رفتارهای او دریافت می کند.

کودک تمام احساساتی که طی بازی درمانی ابراز می کند را می شناسد. براساس نظریه فروید کودک برای رسیدن به تکامل، نیاز به تکرار دارد. در حین بازی درمانی، کودک احساسات خود را در موقعیت های مختلف تکرار می کند و شناخت بهتری از آنها پیدا می کند. کودک با شناخت احساسات و کنترل آنها در موقعیت ها و شرایط مختلف، به مهارت ها و توانایی های جدید و مورد نیاز خود می رسد.

شناسایی احساسات کودک در بازی درمانی

درمانگر یا مشاور کودک در حین بازی درمانی از چهار طریق می تواند، هیجانات، احساسات و رفتارهای او را شناسایی کند و کودک را در همان زمینه حمایت کرده و به او کمک کند.

  • کودک نسبت به احساس خود مسئولیت پذیر است و معمولا هنگام ابراز آن از ضمیر اول شخص (من) استفاده می کند. مثلا میگوید، من تورا دوست ندارم و یا من از تو متنفرم.
  • کودک نسبت به ابراز احساسات خود مسئولیت پذیر نسیت. البته این مورد در کودکان نادر است. کودک در این روش احساسات خود را از طریق اعتراف گیری از عروسک ابراز می کند. به عنوان مثال کودک از عروسک خود می خواهد که نسبت به تنفر از مادرکودک اعتراف کند. ممکن است کودک این احساسات را از زبان عروسک بیان کند.
  • کودک ممکن است بطور مستقیم احساسات خود را به افراد واقعی اطراف خود ابراز کند. مثلا می گوید مامان دوستت دارم.
  • ممکن است کودک احساسات خود را در مورد وسایل و اشیای فیزیکی و یا شخصیتی تخیلی نشان دهد. مثلا اگر کودک از اسباب بازی یا عروسک خود ناراحت باشد ممکن است آن را زمین بکوبد.

عدم اطلاع والدین از مزایای بازی درمانی

اطلاع نداشتن برخی از والدین از احساسات کودک خود باعث بروز و شیوع اختلالات رفتاری و عاطفی در کودکان شده است. از جمله این اختلالات می توان به ترس، دروغ گفتن، حسادت، شب ادراری، جویدن ناخن، وسواس داشتن و غیره اشاره کرد.

درمانگر در مراحل بازی درمانی منشأ احساسات کودک را شناسایی می کند و برخلاف والدین به کودک اجازه می دهد آنها را مطرح کند. اینکه درمانگر عواطب و احساسات کودک را نادیده نمی گیرد باعث می شود کودک احساس آرامش و سبکی کند. درمانگر از بازی بعنوان ابزاری ارتباطی در درمان کودک استفاده می کند.

رفتارها و حرکات کودک در طول بازی درمانی توسط درمانگر بررسی و تحلیل می شود و میزان توانایی و مهارت او، درک از خود و افراد دیگر و توانایی برقراری ارتباط با دیگران مورد ارزیابی قرار می گیرد. شناسایی عواطف و احساسات کودک و نحوه بروز آنها و همچنین رفتارها و حرکات او باعث می شود که درمانگر به درک کودک از جهان اطراف  و مسائل و مشکلات مهم برای او پی ببرد.

مثلا در مواردی که کودک قوانین بازی را به علت عدم توانایی استفاده از وسایل و ابزارها رعایت نمی کند، درمانگر به او کمک می کند تا بر استرس و اضطراب خود غلبه کند. درمانگر می تواند این کار را با استفاده از فرصت سازی مناسب برای کودک و تشویق او انجام دهد. کودک از طریق این نوع بازی درمانی و روش مورد استفاده درمانگر نحوه کنار آمدن با مسائل گوناگون در موقعیت های مختلف را یاد می گیرد.

اگر کودک توانایی مواجهه صحیح با اضطراب و هیجان ناشی از اتفاقات و مشکلات را داشته باشد، تنش حاصل از آن را بخوبی برطرف می کند. کودک در مواجهه با اضطراب باید راه حلی مناسب و منطقی پیدا کند. در غیر این صورت ترس و دلهره وجود او را دربرمی گیرد. درمانگر در طول جلسات بازی درمانی، اختلالات عملکردی کودک را در زمینه مسائل رفتاری، احساسی و عاطفی شناسایی می کند و راه های درمانی مناسب با آنها را برای مقابله با نقص های روانی و جسمی محتمل در آینده به کار می گیرد.

با استفاده از بازی با کودکان می توان احساس ارتباط، امنیت و دلبستگی را در آنها تقویت کرد. اگر شیوه تربیت فرزند در خانه شاد و سرگرم کننده باشد، شرایط و موقعیت های لذت بخش جای تنش ها را می گیرد.

اهمیت بازی درمانی در منزل

کودکانی که دارای نقص توجه هستند، عبارت های امر کننده و نهی کننده زیادی می شنوند. این کودکان بارها و بارها ، هشدارهایی نظیر «نه ها» ، «مواظب باش ها» و «این کار را نکن ها» را می شنوند که بیشترین آن از جانب خانواده است. امر و نهی کودک و بازداشتن او از انجام کارهای مورد علاقه خود باعث ایجاد خستگی و باری سنگین روی دوش او می شود. همین دلیلی است که علائم این کودکان را افزایش می دهد.

کودکان دارای تغییرات و تحولات هیجانی روزانه هستند. بازی کردن راهکار طبیعی و موثر در برطرف کردن این هیجانات است. والدین در حین بازی زمان کافی برای آموزش دادن به کودک دارند. توصیه از این زمان باید بیشترین آموزش ها در زمینه ایجاد ارتباطات به کودک داده شود. باید برای کودک فرصت ها و موقعیت هایی فراهم شود تا از طریق بازی با دیگران ارتباط برقرار کنند. در غیر این صورت کودکان برای برقراری ارتباط به خشونت روی می آورند و باعث می شود که والدین یا اطرافیان او را تنبیه کنند.

کاربرد بازی درمانی در بیش فعالی یا ADHD

کودکان بیش فعال معمولا مشکلات و سختی های خاصی را برای والدین خود به وجود می آورند. رفتارها، حرکات و بازی های کودکان مبتلا به ADHD ممکن است غیرقابل کنترل باشد. اگر والدین نتوانند به اعصاب خود مسلط باشند و زود عصبانی شوند ممکن است کودک را به ترک بازی و تنها ماندن او تهدید کنند. در این موارد ممکن است والدین به کودک بگویند که «اگر بازی را درست انجام ندهی با تو بازی نمی کنم».

صبر والدین در این زمینه باید زیاد باشد و از انجام دادن هر نوع بازی توسط کودک ممانعت نکنند. کودک باید آزادانه بازی کند. در غیر این صورت کودک ممکن است حرف ها و رفتارهای والدین را اینگونه برداشت کند «تو سالم نیستی، من دوست ندارم با تو بازی کنم».

روش متعادل سازی در بازی درمانی توسط والدین

والدین باید اجازه دهند که کودک بیش فعال نقش رهبر و پیشرو را داشته باشد و از او اطاعت کنند. کودک مبتلا به بیش فعالی برای انجام کارها و پیگیری آن به بسط توانایی هایش نیاز دارد. بهتر است با استفاده از بازی های داستانی با استفاده از شکل حیوان ها و عروسک ها کودک را درگیر کرد. باید به کودک اجازه داده شود که هرچه از والدین می خواهد را بگوید. کارهایی باید انجام شود که کودک مشتاق شده و اصلا نگران اینکه شما در بازی با او خوشحال می شوید یا ناراحت، نباشد. این روش نوعی متعادل سازی است.

در حین بازی بهتر است کودک نقش رهبر و سرگروه را داشته باشد. در صورتی که از مسیر خارج شد باید با حوصله و متانت او را به کاری که انجام می داد برگرداند.

روش های بازی درمانی برای ایجاد سرگرمی

یک نویسنده بزرگ که در زمینه کودکان فعالیت دارد اعتقاد دارد که بازی درمانی می تواند کارها، رفتارها و نگرش های کودکان را افزایش دهد. این نویسنده خود دارای دو دختر است و بازی درمانی را روی آنها انجام داده است. چهار بازی از جانب این نویسنده به والدین توصیه شده است که به آن می پردازیم.

روزتان را با بازی شروع کنید

او می گوید که «من هر روز صبح دخترانم را بیرون می برم و با آنها شروع به بازی می کنم. گاه همراه دختران روی چمن ها می دویم و لباس هایمان هم خاکی می شود. با گچ پیاده رو را رنگ می کنیم و بعد به خانه می رویم. بعد از حمام باز هم منتظر صبح فردا هستیم تا دوباره بازی کنیم.» او معتقد است که این برنامه مداوم و منظم تنش و هیجان منفی کودکان را کاهش می دهد و بهانه های آنها کمتر می شود.

عروسک های مورد علاقه کودکتان را استفاده کنید

دخترهای من عروسک خیمه شب بازی را خیلی دوست دارند. این عروسک هنگام ناراحتی و عصبانی بودن تنش های شدید و هیجانات آنها را به سمت آرامش و خوشحالی هدایت می کند. من دستم را داخل عروسک می کنم و با استفاده از حرکت دستم و کودکانه حرف زدنم نقش او را بازی می کنم. وقتی دخترانم آشفته و ناراحت هستند با انجام این کار شاد می شوند و می خندند.

احساسات منفی کودک را با انجام حرکاتی آرام از او دور کنید

با استفاده از زبان و صحبت کردن می توان احساس خوبی در کودک ایجاد کرد و احساس سبک بالی را به او القا کنید. من به دخترم می گویم « عزیزم افکار منفی را از ذهنت دور کن و به آنها توجه نکن. سعی کن همین لحظه همه این افکار را از خودت دور بریزی. من به تو کمک می کنم.» بعد در حالتی که دراز کشیده دستان او را گرفته و به بسمت بالا می کشم و بعد رو به زمین شل می کنم. در این حین دائما به او تلقین می کنم که افکار منفی را از ذهنت دور کن. دختران من این کار را خیلی دوست دارند و از من درخواست می کنند آن را انجام دهم.

بازی درمانی از طریق بازی خیالی

روزی برنامه دختر من برای رفتن به باغ وحش کنسل شد و باعث عصبانیت و ناراحتی شدی او شد و دائما گریه می کرد. بجای اینکه من به او توضیح دهم که دلیل نرفتنمان این بوده که هوا خیلی گرم است تصمیم گرفتم یک بازی طراحی کنم. به او گفتم « دخترم فکرشو بکن، اگه ما داخل حیاط پشتی یک باغ وحش داشتیم چقدر خوب می شد. من که دوست دارم باغ وحش داشته باشیم، نظر تو چیست؟ او گفت بله کروکودیل ها و اسب ها را خیلی دوست دارم. به او گفتم بیا از باغ وحشمان نقاشی بکشیم و او را مشغول به این کار کردیم.» سعی کنید برای آرام شدن کودک و خارج شدن از احساسات منفی و ناامیدی ها، یک داستان، رفتار و تصویر فانتزی و خیالی خلق کنید.    

روش های بازی درمانی کدامند؟

ویژگی و روحیه افراد در سنین مختلف (کودکی – بزرگسالی و ...) با یکدیگر متفاوت است. افراد تجربیات متفاوتی دارند و نوع نگرش آنها از جهان هستی متفاوت است. پس باید گفت که افراد مختلف از یک بازی می توانند برداشت ها و تجربه های متفاوتی دارند.

روش های مختلفی برای بازی درمانی وجود دارد که انتخاب هرکدام نیاز به دانش تخصصی دارد. عوامل و معیارهای متنوعی در انتخاب روش نقش دارند. این عوامل عبارتند از:

  • میزان سلامتی و تندرستی در انجام کارهای فیزیکی و جسمی
  • سطح و میزان رشد حرکتی و جسمی
  • اساس های فردی و شخصیتی
  • سطح IQ و EQ کودک
  • جنسیت کودک
  • خلاقیت کودک و میزان استفاده از آن
  • فرهنگ خانواده و ارزش ها
  • محل زندگی و زبان

بازی درمانی از طریق بازی های فیزیکی

بازی های فیزیکی این گونه هستند که کودکان بصورت گروهی یا انفرادی فعالیت فیزیکی و حرکتی دارند. در این نوع بازی ها معمولا عضلات کودک درگیر می شود و انرژی اضافی او براحتی تخلیه می شود. معمولا بازی درمانی به این روش باعث کاهش استرس، پرخاشگری و عصبانیت می شود و از ایجاد کسالت و بی حالی کودک جلوگیری می کند.

بازی درمانی از طریق بازی های تقلیدی

در بسیاری مواقع کودکان در سنین مختلف به خوبی رفتارها و عادت های دیگران را تقلید می کنند. تقلید نسبت به نصیحت و صحبت کردن اثر بیشتری روی کودکان دارد.

بازی درمانی از طریق تقلید این گونه است که درمانگر از کودک می خواد نقش یک نفر را بازی کند. این فرد باید یکی از اطرافیان و آشنایان کودک مانند والدین یا خواهر و برادر باشد.

معمولا حین ایفای نقش، درمانگر می تواند علت و منشأ بسیاری از اضطراب ها، ترس و یا نقاط ضعف و قوت کودک را شناسایی کند.

مثلا هنگامی که کودک نقش پدر خود را بازی می کند و به مادر می گوید این پول را برای خرج یک ماه نگه دار. درحالی که مادر ار کم بودن پول شکایت دارد. پدر ابراز می کند که من برای این پول زحمت زیادی کشیدم، از خریدهای اضافی مثل لوازم آرایشی خودداری کن. بعد از این حرف ها دعوا و جروبحثی بین پدر و مادر ایجاد می شود و کودک بخوبی آن را شبیه سازی می کند. درمانگر از این برون ریزی کودک نتیجه می گیرد که دعوای پدر و مادر عامل مهمی در ایجاد مشکلات و درگیری های ذهنی کودک است.

انسان در سنین مختلف معمولا از  تقلید استفاده می کند. کودکان دبستانی معمولا علاقه زیادی به تقلید رفتار بزرگسالان مثل معلم دارند. در حالی که در دوره نوجوانی، از افراد بزرگتر تقلید نمی کند و علاقه ای نسبت به آن ندارد. در این سن معمولا دوست دارد از هم سن و سال های خود تقلید کند. این موضوع می تواند نشانه خوبی برای هماهنگی و هم جهت شدن با فضاها و گروه های اجتماعی است. نوجوانان معمولا علاقه بیشتری نسبت به تقلید از دوستان خود دارند.

بازی درمانی از طریق بازی های نمایشی

بازی درمانی از طریق نمایش یکی از موثرترین روش ها است. برای این کار می توان با استفاده از داستان های صوتی مختلف که در بازار است استفاده کرد. درمانگر یا والدین می توانند از نقاب هایی استفاده کنند و نمایش های مربوط به صداهای در حال پخش را به اجرا درآورند.

بازی درمانی از طریق بازی های نمادین

استفاده از خیال پردازی و نمادسازی در کودکان یکی از موثرترین روش های بازی درمانی است. کودکان قدرت تخیل بالایی دارند. تخیل منشأ خلاقیت ها و مهارت های کودک است. سوالات مختلفی در این زمینه ممکن است برای والدین پیش آید. درمانگران مرکز رسش می توانند در این زمینه بهترین مشاوره را به والدین ارائه دهند.

نحوه به کارگیری تخیل و نمادسازی در بازی های کودکان

همانطور که گفتیم، قدرت تخیل کودکان بسیار بالاست. بعنوان نمونه کودک ممکن است با یک وسیله کوچک مثل قاشق نقش یک هواپیمای در حال پرواز را بازی کند. یا اینکه کودک ممکن است از یک قوطی کوچک بعنوان ماشین استفاده کند و آن را حرکت دهد.

والدین می توانند قدرت تخیل کودکان را با استفاده از روش هایی خاص تقویت کنند. یکی از موثرترین راه ها برای این کار استفاده از کاردستی است. با کمک ساختن کاردستی می توان شبیه سازی خوبی برای کودکان ایجاد کرد. مثلا می توان با کاغذ قایق یا هواپیمای کوچکی ساخت.

بازی درمانی از طریق بازی های خلاقیتی

کودکان می توانند احساسات خود را از طریق خلاقیت و ساخت یک وسیله ابراز کنند. از جمله این موارد می توان به خمیر بازی، نقاشی، موسیقی و حتی داستان سرایی اشاره کرد. روانشناسان کودک می توانند از روی نقاشی او به روحیات و احسایات مثبت یا منفی، اضطراب و ترس پی ببرند. یعد از شناسایی این احساسات بهترین روش درمانی به کار گرفته می شود. در بسیاری موارد روانشناس کودک و درمانگر با استفاده از خمیر بازی و ایجاد شکلک های جالب و جدید به سطح احساسات او دسترسی پیدا کنند.

بازی درمانی بصورت گروهی

امروزه نحوه بازی و تعامل کودکان تغییرات بسیاری با گذشته داشته است. شرایطی نظیر حساسیت والدین، تعداد کم فرزندان، ممانعت از بازی های کوچه و خیابانی به دلیل امنیت کودک و تعامل اندک با همسن و سالان باعث این تغییرات شده است. این تغییرات به صورت خودمحوری در کودک نمایان می شود.

با بزرگ شدن کودک و قرارگیری در فضاهای جمعی، توانایی های شناختی او بیشتر می شود. توانایی های شناختی کودک باعث یادگیری راه های برقراری ارتباط سالم با دیگران می شود. این موضوع نشانه خارج شدن از خودمحوری و گرایش به فعالیت های جمعی و گروهی می شود.

بازی درمانی گروهی نقس بارزی در درمان ناسازگاری اجتماعی و مشکلات کودک دارد.

بازی درمانی گروهی شامل دو نوعِ هم جنس و غیر هم جنس است.

بازی درمانی گروهی هم جنس به این گونه است که تمام کودکان دارای مشکلاتی مشابه یکدیگرند. در مقابل بازی درمانی غیر هم جنس به این معناست که مشکلات کودکان نسبت به یکدیگر شباهتی ندارد و تفاوت هایی دارد.

در مواردی که بازی درمانی گروهی غیر هم جنس استفاده می شود کودک فرصت های بهتری برای فراگیری مهارت های اجتماعی دارد.


گفتاردرمانی کودکان
سوالات متداول
پرسش و پاسخ
از ما بپرسید

کلینیک توانبخشی رسش در زمینه کاردرمانی جسمی، درک و حرکت و یکپارچگی حسی خدمات منحصر بفردی ارائه می دهد. همچنین در زمینه کاردرمانی ذهنی با استفاده از روش های شناخت درمانی و اتاق نور و حسی می توان خدمات با کیفیت و موثری دریافت کرد. متخصصین گفتاردرمانی مجموعه رسش جدیدترین و کارامدترین راهکارهای روز دنیا را برای شناخت و درمان اختلالات گفتار و زبان به کار می گیرند. در بخش روانشناسی این مجموعه در زمینه تست هوش و آموزش ورود به مدرسه، فعالیت تخصصی انجام می گردد. از دیگر خدمات تخصصی مرکز رسش می توان به موسیقی درمانی، ماساژدرمانی، آموزش گروهی و گروه درمانی اشاره کرد.

جدیدترین مقالات سایت
با رسش به روز باشید
نظرات متخصص
نظرات